Stwierdzenie, że „Święte prawo” to reportaż o aferze reprywatyzacyjnej, jest tylko częścią prawdy. To przede wszystkim przejmująca historia warszawskich kamienic i ich lokatorów, przerzucanych „z rąk do rąk, jak meble”.
środa, 21 czerwca 2017
czwartek, 8 czerwca 2017
"[...] jeśli ekspropriującymi byli »nasi«, to oceniane były łagodniej niż zwykłe rabunkowe skoki” [REFLEKSJA NAD SENTENCJĄ]
„Podczas tego napadu zginął rosyjski żołnierz, a kilku zostało rannych. Napady takie, dokonywane w imię »wyższych idei«, nazywano ładnie »ekspropriacjami« i jeśli ekspropriującymi byli »nasi«, to oceniane były łagodniej niż zwykłe rabunkowe skoki”
niedziela, 4 czerwca 2017
Reprywatyzatorzy z doświadczenia – "Święte prawo" Iwona Szpala, Małgorzata Zubik [W TRAKCIE LEKTURY]
Niektórzy mieszkali w nich od pokoleń. Do czasu, gdy ktoś odkrył sposób na przejęcie kamienic i zarobienie milionów kosztem podwójnej krzywdy – tych, co po wojnie utracili własność, i tych, którzy nie zdołali opłacać podwyższonego kilkukrotnie czynszu.
niedziela, 28 maja 2017
Rosyjskie „House of Cards” - "Wszyscy ludzie Kremla" Michaił Zygar [RECENZJA]
Zdaniem radia „Echo Moskwy”, Michaił Zygar został zwolniony ze stanowiska redaktora naczelnego jedynego niezależnego kanału w Rosji „TV Dożd” z powodu ukazania się „Wszystkich ludzi Kremla”. Po lekturze reportażu, prawdziwość tej wersji zupełnie by mnie nie zdziwiła. W końcu Władimir Putin był w stanie przejąć stację telewizyjną NTW.
poniedziałek, 22 maja 2017
„Szczególnie zasmucające są przypadki, kiedy jedni wykluczeni wykluczają innych – jeszcze słabszych od siebie” [REFLEKSJA NAD SENTENCJĄ]
Możesz być dyskryminowany ze względu na płeć, wiek, czy orientację. Mieszkać w warunkach poniżej znanych Ci standardów. Być pomiatanym na każdym kroku. A i tak będziesz w stanie potraktować kogoś podobnie, by tylko zepchnąć go ze schodów hierarchii niżej od siebie.
poniedziałek, 15 maja 2017
Urodzeni z bronią w ręku - "Zielone migdały, czyli po co światu Kurdowie" Paweł Smoleński [RECENZJA]
Co łączy Irak, Iran, Syrię i Turcję? Zdaniem profesora z uniwersytetu w As-Sulajmanii, „tak zwany problem kurdyjski, wspólnie mogą nam dopiec o wiele bardziej niż w pojedynkę”. Tragiczną, wpisaną w karty ich historii, walkę tego narodu o wolność przybliżył Paweł Smoleński. I sprawił, że chcę dowiedzieć się więcej.
środa, 10 maja 2017
Teatr Putina - Michaił Zygar "Wszyscy ludzie kremla" [W TRAKCIE LEKTURY]
Słyszymy o niej w radiu, telewizji, internecie. Zwłaszcza w okresie przedwyborczym mamy jej już dosyć. Jednak polityka światowa przedstawiona przez pryzmat Rosji we „Wszystkich ludziach Kremla” wciąga jak najlepszy kryminał i raz po raz zaskakuje czytelnika.
środa, 3 maja 2017
Wiara godna milczenia - John Dougill "300 lat milczenia" [RECENZJA]
Portugalczyków zapędził do Japonii w 1543 roku sztorm. Miejscowi natychmiast zachwycili się muszkietem, a część z nich po 6 latach – Biblią. Przypadek zadecydował o powstaniu chrześcijańskiej społeczności, która przez ponad 200 lat żyła w ukryciu z obawy przed śmiercią. Ich dzieje zbadał z dbałością godną kronikarza i zmysłem reportera John Dougill.
niedziela, 23 kwietnia 2017
„Na krwi nie da się nic wartościowego zbudować” [REFLEKSJA NAD SENTENCJĄ]
Niedawno rozważaliśmy potęgę słowa. Jednak żadne, nawet to najdosadniejsze, nie plami tak trwale jak przelana krew. Zwłaszcza niewinna. I nie chodzi tu wcale o znamię mordercy rodem z czoła Balladyny. Chodzi o piętno, które będzie unosić się nad przyszłymi pokoleniami i stworzy wieżę Babel uniemożliwiającą porozumienie.
czwartek, 20 kwietnia 2017
Szwedzka elita na polskich papierach - Krystyna Naszkowska "Wygnani do raju. Szwedzki azyl" [RECENZJA]
Z Polski uciekli pod koniec lat 60. przed antysemickimi prześladowaniami. W Szwecji zostali lekarzami, reporterami czy profesorami. Wydaje się, że kariery części z 15 tysięcy marcowych emigrantów dzięki wyjazdowi nie mogły potoczyć się lepiej.
poniedziałek, 10 kwietnia 2017
Reportaż idealny - Agnieszka Wójcińska "Reporterzy bez fikcji" [RECENZJA]
Wskazówki dla przyszłych reporterów, tajniki pracy zawodowców i portrety swoich mistrzów – to znajdzie czytelnik w książce Agnieszki Wójcińskiej. A wszystko w zwartych, nierozlewających się niepotrzebnie rozmowach, pomiędzy którymi próżno szukać przerwy na oddech.piątek, 7 kwietnia 2017
„Nic tak nie plami jak atrament” [REFLEKSJA NAD SENTENCJĄ]
Co boli mocniej, prawy sierpowy czy kąśliwe słowo, w dodatku opublikowane? Zdecydowanie to drugie. Zwłaszcza, że na ranę zadaną piórem nie znajdziemy maści. Niejednemu przyjdzie żyć z nią jak z blizną – na wieki.
poniedziałek, 27 marca 2017
Piętnaście twarzy Ameryki Łacińskiej - Maria Hawranek i Szymon Opryszek "Tańczymy już tylko w Zaduszki" [RECENZJA]
Zdaniem Marii Hawranek i Szymona Opryszka w Europie panuje przekonanie, że Amerykę Południową można streścić w trzech słowach: niebezpieczny, biedny, egzotyczny. Swoją podróżą dowiedli, że to jedynie część prawdy, a lektura książki nadaje tym określeniom nowych znaczeń.
wtorek, 21 marca 2017
„Tu, w Kolumbii, mamy taki brzydki zwyczaj, że jak ktoś umrze, to cała rodzina się zbiera [...]" [REFLEKSJA NAD SENTENCJĄ]
„Tu, w Kolumbii, mamy taki brzydki zwyczaj, że jak ktoś umrze, to cała rodzina się zbiera. Po co? Rodzina powinna się spotykać z różnych okazji, ale za życia!”
sobota, 18 marca 2017
Ucieczka w lepsze życie - Krystyna Naszkowska "Wygnani do raju. Szwedzki azyl" [W TRAKCIE LEKTURY]
Konieczność migracji z powodu prześladowań wydaje się nam czymś okropnym. Tak było w Polsce 1968 roku podczas antysemickiej nagonki. Jednak rozmówcy Krystyny Naszkowskiej dowodzą, że mogła to być ucieczka w lepsze życie.
czwartek, 16 marca 2017
„W byciu człowiekiem najpiękniejsze jest poznanie innego człowieka, którego oczami możemy spojrzeć na to, co widzimy od dawna[...]" REFLEKSJA NAD SENTENCJĄ
„W byciu człowiekiem najpiękniejsze jest poznanie innego człowieka, którego oczami możemy spojrzeć na to, co widzimy od dawna. Jego oczy patrzą dla nas. Dostrzegają rzeczy, których nie mogły dostrzec nasze. Ktoś znajduje nowe znaczenia tego, co zaliczyliśmy już do oczywistości”
niedziela, 12 marca 2017
Kultura ponad życie - Joshua Hammer "Hardcorowi bibliotekarze z Timbuktu" [RECENZJA]
Ten reportaż potwierdza trzy kluczowe tezy. Że niepiśmienna Afryka w ubiegłych wiekach to mit, dżihadyści mają niewiele wspólnego z islamem, a terroryzm rodzi się z biedy. Wszystko to ubrane w historię Abdela Kadera Haidara – bibliotekarza, który dziedzictwo kulturowe Mali stawia ponad swoje życie.
czwartek, 9 marca 2017
„Co powiedziałby Elżbiecie, która wiedziała, że synowie zostali wywiezieni do Polski?[...]" [REFLEKSJA NAD SENTENCJĄ]
„Co powiedziałby Elżbiecie, która wiedziała, że synowie zostali wywiezieni do Polski? »Matka łatwiej przeboleje wiadomość o śmierci dziecka, aniżeli pogodzi się z myślą, że żyje ono gdzieś wśród obcych, nieświadome swego pochodzenia« – pisał mecenas”
Pisanie o tragedii, którą nie jest się w stanie sobie wyobrazić, jest trudne. Zwłaszcza jeśli chce się przekazać coś wartościowego. Tutaj kluczową rolę odgrywa świadomość. I to obydwu stron.
Wspomniana matka prędzej pogodzi się ze śmiercią dziecka. Dlaczego? Bo wie, że nic jej nie ominie. Ono odeszło i zostaną po nim wspomnienia. Dobre czy złe, ale ostateczne. A jeśli matka byłaby świadoma jego istnienia wśród innej rodziny? To pytanie dręczyłoby ją jak najgorszy koszmar. Ponieważ wtedy miałaby świadomość, że codziennie dzieje się z dzieckiem coś nowego, bez jej obecności. A co gorsza, żyje ono w przekonaniu, że przy sercu nosił je ktoś zupełnie inny. To cios wymierzony silniej i precyzyjniej niż od zawodowego boksera.
Sytuacja wygląda podobnie z perspektywy dziecka. Dopóki nie miałoby pojęcia o innym życiu, dopóty cieszyłoby się obecnym. Dopiero świadomość przynosi ból i poczucie bezradności, które powalają nas na kolana. A my ulegle pochylamy głowę i zastanawiamy się, dlaczego los nas tak potraktował.
Świadomość niesie nadzieję
Czy aby na pewno jest to tak czarno-białe? Czy ta świadomość istnienia drugiej osoby, choćby i po drugiej stronie Ziemi, ale jednak istnienia, nie dostarcza w równym stopniu nadziei? Refleksja z cytatu zdaje się prawdziwa, ale pesymistyczna. Ja wierzę, że świadomość daje nam możliwości. Na ile z nich skorzystamy – to zależy wyłącznie od Nas.
Mariusz Bartodziej
Anna Malinowska „Brunatna kołysanka”
fot. wydawnictwo Agora
niedziela, 5 marca 2017
Rok przełomów - Piotr Bojarski "1956. Przebudzeni" [RECENZJA]
XX zjazd KPZR, na którym Nikita Chruszczow potępił zbrodnie stalinowskie, wstrząsnął fundamentami obozów socjalistycznych. Ten reportaż wstrząsnął moją wiedzą dotyczącą procesów zachodzących wówczas w Polsce. Od poznańskiego strajku po fenomen jazzu.
środa, 1 marca 2017
Wszechobecna odwilż - Piotr Bojarski "1956. Przebudzeni" [W TRAKCIE LEKTURY]
Perspektywa lektury ponad 400 stron opisu wydarzeń związanych z 1956 r. w Polsce może nie zachęcać. Jednak „1956. Przebudzeni” Piotra Bojarskiego to cenna lekcja historii. A dzięki okraszeniu barwnymi anegdotami i trafnymi komentarzami, szybko czujemy na skórze nadchodzącą odwilż i przenosimy się 60 lat wstecz.